warm water

There’s something in the air....letterlijk en figuurlijk. Dit weekend zat uw reporter ter plaatse rustig te thermal bath’en en duizeligmakende sauna’s te nemen terwijl de politieke elite van Hongarije zich opmaakte voor het referendum op zondag. Het feit dat ik politieke wetenschappen heb gestudeerd kon mij deze keer echt gestolen worden. Eerst en vooral, ik was niet in de stad en alle referendum drukte kon dus aan mij voorbijgaan. Wat het eigenlijk al zowiezo doet want ik versta toch geen fluit Hongaars en ben dus verstoken van enige nationale berichtgeving (alhoewel ik nu eindelijk een engelstalige site gevonden heb die recente updates meegeeft over de Hongaarse politiek). Réka en ik waren in Héviz, het Hongaarse kuuroord bij uitstek om onze ’one year anniversary’ te vieren, tankjoeveriemutch. Op de ruime populatie van Duitse gepensioneerde toeristen na was het een prachtig weekend. Het hotel was voorzien van alle mogelijke zwembadfaciliteiten en goed gelegen. Een tweede reden dat we hier waren en niet in een andere stad het feit dat ik dit stadje vorig jaar in juli al had gespot op ’Vlaanderen Vakantieland’. Ik herinner mij een kale reus, genaamd Nic Balthazar rondfietsend en orakelend over de helende krachten van het warmwatermeer in Héviz. Waren het de beelden van Nic’s kale kopje weerspiegelend in het water of het feit dat ik de dag ervoor was teruggekomen uit Hongarije (zonder Réka want ik had een tweede zit voor de boeg), maar ik had al direct zin om terug te gaan.

En zo geschiedde, just the two of us in good old Héviz! Vrijdag na een lange busreis aangekomen direct de faciliteiten van het hotel getest en goedgekeurd. Hoewel we hier gemakkelijk het hele weekend weekdier hadden kunnen spelen zijn we op zaterdag in het warmwatermeer gaan zwemmen. De gemiddelde leeftijd was hier ook ver boven de gepensioengerechtigde leeftijd maar toch enkele buitenlanders gespot die niet Duits waren en 20 kilo overgewicht hadden. Buiten was het maar een graad of 10 dus wanneer we in het meer lagen te dobberen zagen we rondom ons af en toe een felgekleurde badmuts maar vooral veel stoom die omhoog vloog. Ik heb in maart in een meer gezwommen bij 10 graden, het is eens wat anders! Het feit dat het water voorzien is van elk element in de tabel van Mendeljev doet echter geen deugd aan mijn olfactorische capaciteiten. Beeld u de geur van rotte eieren en sulfer in, en u komt dicht in de buurt. Desalniettemin, een aanrader!

Maar ik wijk af, ik was dan wel in Héviz met Réka voor het weekend, op zondag kwamen we terug om nog te kunnen stemmen in het referendum. Hoewel niet verplicht was de opkomst uiterst hoog en won de oppositie met een ’landslide’ victory. De uitslag heeft waarschijnlijk geen concrete effecten op middellange termijn maar is opnieuw een kaakslag voor de eerste minister die nog maar eens geconfronteerd wordt me de onvrede van de Hongaarse bevolking. Hoewel verkozen met een ruime score in 2006 is er nu nog maar weinig van te merken afgaande op de voorspellingen die MSZP (Hongaarse socialisten en partij van de premier) niet meer als 15% van de stemmen geven.

Op 15 maart is het hier trouwens nationale feestdag en draagt iedereen de Hongaarse kleuren opgepind op vest of hemd en scheert de vaderlandsliefde hoge toppen. En met hoog bedoel ik, ’we pakken een baseballbat en wat kettingen en we zien dat we de boel kort en klein slagen’. Net zoals op 23 oktober (opstand tegen de Sovjet-Unie) is 15 maart ook een kans om tegen de schenen te schoppen van de diegenen die macht in handen hebben. Helaas loopt het op deze dagen wel eens gruwelijk mis omdat betogingen escaleren in geweldadige slooppartijen. De politie wordt beticht van slagen en verwondingen en arbitraire behandeling van inwoners van de stad. Geconfronteerd met extreem rechtse betogers die vaak enkel uit zijnop een knokpartij heeft de politie zich dan ook het motto aangemeten ’eerst kloppen, later vragen stellen’. Om maar te zeggen het referndum dat de oppositie meer slagkracht geeft kan wel eens olie op het vuur worden. Voor komende zaterdag staan er al 200 betogingen gepland, en den dizzen hier zit er midden in. De boulevard waar mijn straat aan grenst is immers de verbindingsweg tussen de twee grote plaatsen waar de betogers verzamelen en de mouwen opstropen. We zullien zien wie er in form is zaterdag, ik zal alles wel volgen via internet.
Politiek lijkt mij hier meer en meer een kluwen van intrige, onbetrouwbaarheid en machtstrijd te zijn dan ik aanvankelijk dacht. Mensen vertrouwen geen politici, alles is slecht en ondermaats en niemand ziet een uitweg uit de penibele economische situatie. Ik krijg bijna hetzelfde gevoel als wanneer Leterme en Co. elkaar maandenlang zaten te bekampen zonder ook maar een meter vooruitgang te boeken. Ik word er bijna moedeloos van, maar ik ben dan ook geen Hongaar. Ik bekijk politiek hier nog altijd vanuit een Westerse bril, en eigenlijk is dat niet de manier. Pessimisme is hier misschien een meer gehanteerde uitlaatklep om afkeuring te laten blijken tegenover de politiek.

Wim en Jan zijn hier vanaf vanavond tot maandag om zich onder te dompelen in de Hongaarse way of life. We zullen zien of ik hen met wat extra kilo’s huiswaarts kan sturen.

Viszontlátásra!