LOW

Regelmatig posten op een blog is een vereiste als iemand met een dergelijk project van start gaat. Ik geef toe dat dat de laatste weken in het water is gevallen. Mijn excuses, maar ook niet meer dan dat. Tussen werken, taalles en een gevuld weekend is het moeilijk om de tijd te vinden om regelmatig te posten. En de energie om om de twee weken 1 ’grotere’ update te schrijven was mijn doel maar daar heb ik nu dus tegen gezondigd. Ik zal er iets aan doen, misschien....
Sinds een goeie twee weken is het LOW festival hier van start gegaan, een Hollands-Vlaams cultuurfestival in Budapest met optredens, films, tentoonstellingen en concerten. Van midden februari tot midden maart krijg ik hier dus de kans om onder andere de zaak Alzheimer of de hel van Tanger te gaan bekijken, of zoals dit weekend naar een tentoonstelling van Wim Delvoye te gaan kijken. De dag ervoor uitgeweest was ik voorzien van weinig energie om nog eens mijn brein te testen aan zeer onconventionele kunst. Réka en ik hebben het toch maar op gewaagd omdat het niet ver was. Inkomprijs was voor ’studenten’ 300 forint (1,20€) dus studeerde ik terug even aan de KUL dankzij mijn immer trouwe studentenkaart maar na de (relatief kleine) tentoonstelling had ik er zelfs meer voor over gehad. Varkenshuid met tattoos en de befaamde ’cloaca’ stonden tentoon gesteld en het beviel mij. Er was amper publiek (het was al vrij laat) en de ramen van het museum stonden allemaal open door het ongeloofelijk zachte weer dit weekend. Wat later daagde het mij dat de ramen openstonden om de geur van de cloaca te verlichten en niet iedereen weg te jagen. Voor diegenen die even de draad kwijt zijn, de ’cloaca’ is het cyborgkunstwerk van Wim Delvoye dat het menselijk spijsverteringssysteem nabootst en desgewijs dus ook het eindproduct produceert. Wanneer ik maandag in de taalles moest vertellen wat ik dit weekend had gedaan was het vreemd om te zeggen dat een van de meest gerenommeerde Belgische kunstenaars ’a shitmachine’ had gemaakt en het ding volledig naar behoren werkte. Ik had het in actie gezien. Ik was toch gezien te hebben want de verhalen achter de kunstwerken spraken mij echt aan (voor diegenen die meer willen lezen: http://www.time.com/time/europe/generatione/mediums/delvoye.html) Réka was ook sceptisch in het begin maar dat werd ruimschoots goed gemaakt ter plekke. Delvoye heeft nog meer ’tricks up his sleeve’ en als een strontmachien voor veel mensen een stap te ver is, dan is dat hun probleem. Dat ding is 200.000 $ waard aan expertise en materiaal alleen al, eat that!
Van plan om Réka de komende weken mee te nemen naar de zaak Alzheimer. Jan Decleir met Hongaarse ondertitels, Koen de Bouw en Werner de Smet voor de hongaarse critici gegooid en natuurlijk nen echte ’Vlaamsche film’.

Twee weken geleden ook nog eens naar de zoo geweest en het nieuw gorillaverblijf is bijna af, ze bricoleren duchtig voort want het nieuw seizoen is er bijna en alles moet klaar zijn voor de nieuwe volkstoeloop.

Het werk op de bank gaat zijn gangetje, soms flitst er al eens een scene van ’the office’ in mijn hoofd als ik een telefoon hoor afgaan in een naburig kantoor of als het fotokopieermachien overuren maakt. Om maar te zeggen, ik werk en ik zit in de ’rat race’. Het enige nefaste eraan is het opstaan want elke dag om 8u op de bank zijn is niet echt mijn ding.
Voorts nog ’Michael Clayton’ met George Clooney gezien (acceptabel), ’Love and other disasters’ (twas gratis ingang voor ons maar achteraf gezien hadden ze ons moeten betalen om dat gedrocht te zien) en ’Charlie Wilson’s war’ (aanrader, Tom Hanks en Julia Roberts in goeie form).

Met mij dus alles in orde, ik hoop voor jullie hetzelfde. Merci voor de berichten en emails die ik op onverwachte momenten is in mijn inbox zie. Soms vergeet ik wel eens dat alles in Belgie gewoon voortmaalt en dan is een update goed meegenomen. Bedankt daarvoor dus. Dag vriendjes en vriendinnetjes, volgende keer meer (en sneller) nieuws.
Sziastok!