Boci boci boci!
mijn laatste blogupdate dateert van ongeveer een maand terug. Ondanks mijn intentie om via deze digitale uitlaatklep iedereen op de hoogte houden van mijn reilen en zeilen in Hongarije is dit plan een beetje naar de achtergrond geschoven. Maar laten we dit van de goede kant bekijken, u kan zich nu te goed doen aan een extra lang schrijfsel!
Budapest/Brussel/Budapest
Sinds half december is er toch redelijk wat gebeurd. Eind december was ik een week in het vaderland. Op 24 december ben ik via het immer goedkope Wizzair teruggecharterd naar België, gelukkig moest ik voor mijn extra kilo’s (en daarmee bedoel ik niet in de vorm van bagage) niet bijbetalen en vertrok ik op tijd. Réka kon er spijtig genoeg niet bij zijn al zag ze een uitstapje naar Brussel zeker zitten. Examens houden haar voorlopig nog even hier. Examens die ze trouwens in grote getalen moet afleggen maar elke keer toch weet te tackelen. Voorlopig dus een een succesvolle serie afgelegd, fingers crossed dat de resterende twee ook aan die winning streak kunnen worden toegevoegd. Ik had de meest veelbelovende scenario’s in mijn hoofd zitten die zich voor mijn ogen zouden ontplooien eenmaal terug op Belgische bodem. Yves Leterme en Guy Verhofstadt als welkomstcomité op Brussels South airport, elk met een een grote ruiker bloemen en de nodige excuses voor de interim regering die uitbleef maar er uiteindelijk was gekomen, nieuwe hypermoderne bouwwerken in hartje Brussel die me met verstomming zouden slagen en vooral al mijn kennissen en vrienden die met verhalen zouden klaarstaan van levenswijzigende gebeurtenissen. Het bewijs dat ik een levendige fantasie heb was het enige dat ik concluderen na een week België. Ik ben uiteindelijk maar drie maanden op vreemde bodem geweest. Zoveel is er niet veranderd, laten we zeggen dat dat niet slecht is. Het was aangenaam om familie en vrienden terug te zien. De feestjes waren van hoog niveau en de sfeer was goed! Het gevoel om te beseffen dat dit de plek was waar ik al heel mijn leven rondliep was aangenaam om te ervaren. Ik ben er trots op Belg te zijn, trots dat Duvel zelfs door mijn nieuwe collega’s gekend is, dat iedereen hier speculaas als lekker beschouwt en dat niet iedereen België als een stuk van een artificië constructie beschouwt die werd opgezet als buffer tegen een megalomane Franse keizer. Wat mij wel verbaasde is dat sommige mensen hier heel goed weten hoe België ineen zit of juist helemaal niet. Een voorbeeldje:
Ex-collega: Welke taal spreken ze in België?
Jens: Nederlands, frans en een beetje duits
Ex-collega: En wat spreek jij?
Jens: mijn moedertaal is nederlands, maar ik spreek ook frans en ik ken een basis duits.
Ex-collega: En wat is de belangrijkste taal?
Jens: De meerderheid, ongeveer 60 procent spreekt nederlands. In Wallonië spreekt iedereen frans. En Brussel is een mix van beide, alhoewel frans er in de meerderheid is.
Ex-collega: Dat wist ik niet
Andere collega: *zucht* Er zijn Vlamingen en Walen en die leven in verschillende landsdelen. De staat is federaal en probeert beide regio’s min of meer in evenwicht te houden wat niet altijd makkelijk is.
Ex-collega: *kijkt verdwaasd* Wat zijn Vlamingen?
Dit is zeer kort het meest opzienbarende gesprek dat ik ooit hield over België met een collega van mij in de bank. Het kind in kwestie was niet direct mijn beste vriendin en hamerde er voortdurend op dat ik mijn Hongaars moest verbeteren. Daarin had ze natuurlijk overschot van gelijk, al gebruikte ze hierbij niet al te veel tact. Andere gesprekken waren net het omgekeerde en ik heb vaak genoeg vragen gekregen over de regeringsvorming. Een andere collega in de bank vroeg dagelijks een update en dankzij de regeringsvormingsklok op de website van De Morgen was er de dagelijkse ’lach eens met de belgische politiek’ sessie. België is wel degelijk gekend in Hongarije en Brussel is een vaak gekozen toeristische bestemming, al is de kennis betreffende de constructie van ons land niet altijd even duidelijk. Bovendien zijn de Vlaamse steden blijkbaar interessanter als toeristische trekpleister. Ze zijn hier allemaal al eens in Brugge geweest, en Gent en Antwerpen krijgen meer lovende commentaren dan Brussel. Vlamingen zijn blijkbaar ook vriendelijker en gastvrijer. Ik laat ze in hun gedacht, het kan alleen maar in mijn voordeel spelen.
EXIM Bank
Op 31 december was ik reeds terug in Hongarije en kon ik het nieuwe jaar inzetten met Réka. En dat er al veranderingen op til waren wist ik al op voorhand. Op 20 december heb ik immers de deur van de Hongaarse ontwikkelingsbank achter me dicht getrokken. Om eerlijk te zijn, een verademing, want mijn werkouput was er praktisch nihil. Ik ben verhuisd naar de Hongaarse import-export bank (EXIM bank) waar ik wel een stapel werk op mijn bureau heb liggen. Tevens een non-commerciële bank want in handen van de Hongaarse staat. ze heeft als functie Hongaarse exporteurs te ondersteunen en zodoende de Hongaarse producten tot ver buiten Europa aan de man te brengen. Net als België is Hongarije sterk afhankelijk van handel met andere landen. Kazakken die oude Hongaarse vliegtuigen willen kopen, een Hongaars 3D bedrijk dat displays wil verkopen tot in Abu Dhabi, een Hongaarse palmolieplantage in Sri Lanka, het passeert hier allemaal onder mijn neus. En allemaal in het engels tot mijn grote opluchting. Van opzoekwerk, een marktanalyse maken tot OECD regulations uitpluizen en toetsen aan een klantenvraag, ik kan/mag het hier doen.Ik kan dus perfect in het angolul werken en ondertussen mijn hongaars wat bijspijkeren met collega’s. Van veel van de dingen die ze hier doen heb ik geen kaas gegeten maar ik pas mij aan en krijg uitleg bij elke opdracht. Daarvoor ben ik naar hier gekomen en ik weet dat ik op het einde van de rit met meer ervaring hier zal buiten stappen.Ik leer hier dus bij en ik ben heel blij dat ze mij hier kunnen gebruiken. Mijn dag vliegt bijna voorbij en dat is een groot verschil tegenover een paar weken geleden. Ik kwam ervoor thuis en ik was moe van niks te doen. Nu kom ik aan op mijn appartement en ik voel dat ik mij heb nuttig kunnen maken. Iedereen is hier vriendelijk en mijn collega’s zijn een pak jonger als op MFB. Mijn directe baas is 25 en zijn assistent-stagiar is even oud als ik. Bovendien heeft mijn chef een half jaar in Brussel gewoond voor zijn werk en kan ik dus niet veel verkeerd doen als Belg. Gergej (mijn chef) is hier als eerste jonge telg binnengerold, na verloop van tijd zijn echter veel van zijn vrienden van universiteit hier ook aan de slag gegaan. Allemaal jonge mensen van 25-26 jaar die mij direct accepteerden en direct voorstelden om voetbalploeg van de bank te vervoegen. Ik zal hier wss in maart dus beginnen te voetballen (4Play’ers, ik zal dus in september fit het plein van de Verbrande Brug op kunnen stappen) als alles goed loopt. Februari blijkt hier nog te koud voor voetbal te spelen want de competitie is buiten maar op een sythetisch plein met 5 speler per team. De tegenstanders zijn ploegen van andere banken uit de stad die elke week 1 keer spelen. Fortis, Dexia, de Nationale Bank van België, Argenta, etc....zouden zo tegen elkaar spelen in België.
Het is hier dus significant beter toeven in 2008, de stad ligt er nog altijd mooi bij, ik kan nog steeds op de hoofdstraat nabij mijn appartement verwonderd rondkijken en wegrdomen als ik naar de gevels kijk en de trams vind ik nog steeds een genot om als vervoersmiddel te gebruiken en de stad te bekijken. Réka en ik plannen een citytrip na het einde van de examens. Wenen is vlak bij de deur en er zijn voordelige treintarieven beschikbaar met openbaar vervoer ter plaatse inbegrepen. Tips voor een goedkoop maar degelijk hotel kunnen hier achter gelaten worden!
Ik laat jullie bij deze los want deze blog update is reeds lang genoeg, ik heb me beperkt tot het belangrijkste. Ik zou het liefst alles in detail uit de doeken doen maar daarvoor heb ik meer tijd nodig.
Groeten uit Magyarország!
Jens
Geen opmerkingen:
Een reactie posten