Exact vandaag gaat mijn laatste maand Hongarije in. Dit betekent dus dat ik op 6 september weer in Belgie zal staan. Mijn laatste vier weken hier breng ik technisch gezien zelfs niet meer helemaal in Hongarije door. Van 16 augustus tot 29 augustus trek ik met Réka en familie naar het zonnige Malaga om mijn broodnodige vitamine D op te slaan voor de komende wintermaanden. Het is dus niet voor mij, het is dus voor mijn gezondheid he. Dan de vlucht terug naar Hongarije en een weekje later stap op de vlucht naar Brussel, gepakt en gezakt en hopelijk zo bruin als een koffieboon.

Hongarije heeft me goed behandeld, mensen, dieren en weer waren mij goedgezind en ik heb samen met Réka het hier naar mijn zin gehad. Belgie, de politiek en vrienden waren nooit veraf door de talrijke bezoeken en de meegebrachte humo’s. Zelfs hier kon ik via de tv nederlandstalige programma’s zien als de slimste mens, de pappemheimers, het leven zoals het is:de kust, etc...

Als jullie mij zouden vragen of ik nu anders denk over Hongarije dan voor ik vertrok dan kan ik niet anders dan bevestigend antwoorden. Mijn eerste keer hier was zeer verfrissend en alles leek hier anders dan anders. Ik genoot met volle teugen en dit zal wss ook een rol in hebben gespeeld dat ik naar hier ben gekomen. De woeste Magyaren met gigantische snorren rijdend op snelle paarden gewapend met enkel pijl en boog. De schrik van West-Europa, een trots volk met traditie, gebukt onder het juk van de Sovjets maar revolutionair en opstandig. Free spirited en gekend om haar Rubic cube, het hoog aantal nobelprijswinnaars en de uitvinder van de vitamince C. Bartók Béla, Zsa Zsa Gabor en Atilla de Hun allemaal getogen op Karpatische grond. U ziet waar het heengaat, mijn beeld was vrij romatisch, het bier was goedkoop en er waren gigantische danstempels. Moeilijk was de beslissing niet.

En die aspecten worden hier gekoesterd en in de verf gezet. Jammer genoeg zijn er ook dingen die je als buitenlander met een Hongaarse vriendin beter leert kennen dan andere buitenlanders hier. De politiek is hier ook een rotzooi en al heeft extreem-rechts hier niet veel stemmen in het parlement, de gedachtengang van de modale Hongaar kan al eens een stuk conservatiever zijn dan wat u en ik gewoon zijn. Homosexualiteit is hier iets waar niet zeer licht wordt overgegaan door sommige mensen. Daklozen lijken hier nog een categorie erger en talrijker als thuis en het gemiddeld maandloon ligt hier lager maar geeft ook minder koopkracht.

deel II van deze post later